Moje zachody - Histeryczne Drzewo

Ta kompozycja zaczęła się od obrazu, który zobaczyłam pewnego dnia, wracając rowerem z Kehl.

Jechałam ze wschodu na zachód, przez park Heyritz, kiedy nagle zwolniłam — słońce wisiało nisko, jak rozżarzona, czerwona kula.
W jego świetle korona jednego z drzew układała się w czarne, ostre, przecinające się linie.
Był to obraz tak graficzny, tak mocny, że chciałam go sfotografować.

Ale kiedy przybliżyłam aparat, cały efekt zniknął.
Kontrast, który mnie zachwycił — intensywna czerwień i geometryczna czerń — rozpadł się w pikselach.
Schowałam więc telefon i patrzyłam dalej, urzeczona.
Wiedziałam, że ten moment muszę zapamiętać, a nie zarejestrować.

Kiedy próbowałam go odtworzyć w pracowni, szybko zrozumiałam, że byłby łatwiejszy do namalowania niż do stworzenia z gotowych nici.
Ale zgodnie z moją zasadą — żeby podążać za tym, co proponuje materiał — pozwoliłam nitkom prowadzić.
Ich własny ruch, ich kolor, ich napięcie zaczęły żyć swoim życiem.

I tak powstało „Histeryczne Drzewo”.
Drzewo, które krzyczy.
Które wyrywa się poza kadr.
Które nie chce być realistyczne, bo pamięć tego zachodu też nie była realistyczna — była emocją, impulsem, gwałtownym zachwytem.

To kompozycja dla tych, którzy lubią, gdy obraz nie tylko opowiada, ale uderza.
Dla tych, którzy chcą poczuć intensywność chwili, której nie da się zatrzymać — można ją tylko przeżyć.

42 cm x 59.4 cm - 16.5'' x 23,3''

* dostępny w czarnej ramie